VIER DAN HET LEVEN !!!

ga naar GENESIS


Kerk aan de Reest

kerk aan de Reest te IJhorst

de JONG-VOLWASSENE

een seizoensgerichte levenswijze
gebaseerd op christelijke tradities



Klokkenstoel

 

klokkenstoel bij de kerk te IJhorst

over de JONG-VOLWASSEN JAREN

 

In de opvoeding heeft de opgroeiende mens de normen en waarden meegekregen die functioneerden in de cultuur en het milieu waarin hij of zij de kinderjaren heeft doorgebracht. In de eerste plaats was dit het gezin waarin de regels vrij duidelijk golden. De scholen die bezocht zijn, waren (in principe) naar de keuze van de ouders en zullen daarom niet zo heel veel van de mores zoals deze thuis golden, afgeweken hebben. Maar toch, de ontmoeting met andersdenkenden deed zich voor. Het verder deelnemen aan de maatschappij deed de horizon behoorlijk ver wijken.

 

De jong-volwassene maakt de eigen keuzes in normen en waarden die zij of hij geschikt acht om de basis van het eigen volwassen leven te vormen. De puberteit was de periode waarin de aangereikte normen en waarden op hun persoonlijke houdbaarheid getoetst zijn. Wat de toets doorstaan heeft, gaat mee. Waar iemand zich niet wel bij voelt wordt afgewezen. Andere normen en waarden komen ervoor in de plaats en vullen aan.

Dat gaat met vallen en opstaan gepaard. Aan de leiband van anderen -die de eindverantwoordelijkheid droegen- was het vrij eenvoudig om te veranderen van inzicht. Nu, met het ontwakend besef van de eigen verantwoordelijkheid, kan het pijn doen om te ervaren dat een eerder gemaakte keuze niet de juiste blijkt te zijn geweest. Het is een bewustwordingsproces, een weg met hindernissen waarop de goede afslag weleens gemist wordt.

 

Het proces van vallen en opstaan beschadigt. Allereerst de betreffende jong-volwassene zelf. Gemaakte keuzes op het vlak van normen en waarden kunnen gaan botsen met het inmiddels vol in ontwikkeling zijnde geweten. En voor zover de inmiddels afgewezen normen en waarden tot handelen geleid heeft dat nu afgewezen wordt, roept het een gevoel van onbehagen op.

Anderen kunnen beschadigd zijn, juist door de nu afgewezen handelwijze. Het gevoel van onbehagen betreft een medemens tot wie men zich dan schuldig voelt.

 

Het hoort bij de weg naar het verantwoord-vol volwassen-zijn om met de ander en met jezelf weer in het reine te komen.

 

--- xxx ---

 

De jong-volwassene maakt keuzes met betrekking tot de maatschappelijke invulling van zijn leven. Het vervolgonderwijs wijst al een richting waarin de jongere straks zijn werk zal proberen te vinden. De keuze voor een bepaalde vorm van hoger onderwijs bepaalt nog definitiever op welk vakgebied de jongere zich verdienstelijk zal gaan maken.

Ook de weg naar de plaats in de samenleving is er één met vallen en opstaan. Aan het maken van een beroepskeuze is menigeen niet zo snel toe als het onderwijssysteem vraagt. En het wel gemaakt hebben van een weloverwogen keuze houdt nog niet in dat de keuze later toch nog weer bijgesteld wordt.

 

De wereld en het leven van de jongere veranderen drastisch wanneer dan (eindelijk) een werkplek gevonden is.

 

--- xxx ---

 

Wat de jong-volwassene misschien wel het meest kan beschadigen èn het meest gelukkig maken, is de zoektocht naar het vinden van een goede levenspartner. Bewust en onbewust staat eigenlijk al het denken en handelen van de jong-volwassene in deze leeftijdsfase in het teken van het vinden van een partner die bij hem past: op school, op het werk, bij de sport, in het uitgaansleven.

Ook het jonge liefdesspel gaat met vallen en opstaan gepaard. En ook op dit vlak kan iemand zichzelf en een ander beschadigen. De gevoelens van jaloezie kunnen bijvoorbeeld zo hoog oplopen dat de één de ander een partner aftroggelt. De één kan de ander bedriegen waardoor de zo kwetsbare gevoelens van liefde diep geschonden worden.

Seksuele gevoelens spelen hoog op en het is voor de jong-volwassene de kunst om met deze gevoelens in alle eerbaarheid te leren omgaan.

 

De wereld en het leven van de jongere veranderen drastisch wanneer dan (eindelijk) de juiste partner gevonden is en het verdere leven samen wordt ingericht.

 

--- xxx ---

 

De jong-volwassene geeft ook inhoud aan zijn religieuze leven. Ook hiervoor geldt dat wat hij als kind meegekregen heeft en voor hem waardevol en bruikbaar blijkt te zijn, hij meeneemt en daar meestal een nieuwe vorm aan geeft.

Anderen zullen hun religieuze leven zodanig inrichten dat wat uit de kinderjaren is meegekomen niet of nauwelijks meer herkenbaar is.

Nog weer anderen gaan te rade bij andere tradities waaruit zij zelf niet afkomstig zijn. Wat in dit tradities uitdrukking kan geven aan hun religieuze gevoelens, dus wat waardevol en bruikbaar is, wordt eigen gemaakt en al dan niet vermengd met elementen uit de eigen traditie.

 

Voor ‘achterblijvers’ in de eigen traditie kan het bovenstaande pijnlijk aanvoelen, maar ook op religieus gebied is de jong-volwassene op zoek naar de eigen identiteit.